Author: Dhori thana

E vetme kam ngelur

ADELINA BILBILI Si re e vetme në qiell kam ngelur zëri yt më vjen kaq i mekur ti më fshihe përpara syve koha ka vdekur, për ne kujtime. Kam humbur maskën e vallëzimit fytyra...

Shpresoj

ADELINA BILBILI Era qëndron në të sajën pelerinë pëllumbat në ajër kërcenin lirinë midis pemëve dhe urës qark ti,unë të mahnitur i ndiqnim nga larg. Endërronim harenë të trokasë në derë dhe zogjtë me...

Plagë

ADELINA BILBILI Kërciste tezgjahu thurrte mozaikë sot tjetër zile shurdhon,më pik. Shpërndarë bijtë Janinë, Selanik, nuk kam qetësi. Gruaja matanë gardhit pret të lind fëmijë, nga zile emigrantit, humbet çdo fuqi. Puuh! S’kam dy...

kartolina

Kartolinë

ADELINA BILBILI Kartolinë të shkrova për Vitin e Ri dielli kërcente bukur në shi kur natyra bën një mrekulli ti pate heshtur,arsyen s’e di. Ylberi me shtatë drita mbi kodra ishte i vetmi dëshmitar...

Shefqet Dibrani

XIXËLLONJA

SHEFQET DIBRAN Xixëllonjë ti moj fenere, jep sinjale në fillim vere; dhe heq valle me kunadhe skaj arave, nëpër livadhe Xixëllonja xixëllinë, me fëmijët heq valle, duart e njoma e arrijnë pastaj u ndrit...

Shefqet Dibrani

HËNA

SHEFQET DIBRAN Kur bie muzgu i parë fytyrë e hënës si pogaçe ndrin: herë fytyrëplote, herë si drapër hëna stolis gjithësinë. Pa hënë s’do kish bukuri Në verë, vjeshtë, dimër e behar, Ajo terrin...

Shefqet Dibrani

PRANVERA

SHEFQET DIBRAN Shiu harboi barin Blertë vallëzon n’erë, Dielli me rreze, beharin Solli derë më derë Ja dhe dallëndyshet Shigjetuan kah shtegu, Te lumi sapo u lëshuan Nga larg erdh lejleku. Blertë fusha, ara,...

Shefqet Dibrani

MEMECËT

SHEFQET DIBRAN Pranë e pranë rrinë në gojë nga një dry na flasin me sy… Ata janë heshtja e heshtjeve nuk ndiejnë gaz as lojë buzëqeshin si me drojë… Me ditë, muaj vjet gjithmonë...

LUMI

SHEFQET DIBRAN Është udhëtar i nisur nga e bjeshkës gushë, me valët stolisur deri poshtë në fushë. Nga qyteti në fshat nga fshati në qytet, udhëtar i palodhur pa përtesë rrëshqet.

Nene Tereza

PËLLUMBESHA E PAQJES

SHEFQET DIBRANI (Nënës Tereze) U shfaq pëllumbesha n’trojet arbërore, në derë të fisit mori uratën. Nëpër dyer varfanjake trokiti prore me ngulm luftoi urinë, lëngatën… Nga larg pamë mrekullitë e saj edhe ne vogëlushët...